FANDOM


Federalna Republika Serbii Edytuj

Flag of Serbia.svg

SerbiaRepublika Serbii (serb. Република Србија, Republika Srbija; Србија, Srbija, IPA [sř̩bija]) – państwo w południowej Europie, powstałe 5 czerwca 2031 roku po zjednoczeniu i Serbii , republiki Serbskij i Czarnogóry oraz aneksji Kosowa. Wcześniej serbia istniała jako unitarne państwo narodowe. Stolicą jest Belgrad. Serbia graniczy z Węgrami na północy, Rumunią iBułgarią na wschodzie, Macedonią i Albanią na południu oraz Chorwacją  na zachodzie.

Ustrój polityczny Edytuj

Po zjednoczeniu z RS, Czarnogórą i aneksji Kosowa w 2031 r. Serbia stała się państwem federacyjnym składającym się z 3 członów: Serbii, Czarnogóry oraz autonomicznej prowincji Kosowo.

Geografia Edytuj

4/5 terytorium Serbii leży na Bałkanach (historycznie i geograficznie największy region Europy Południowej, w Kotlinie Panońskiej). Graniczy z siedmioma państwami. Kraj posiada dostęp do morza, oraz dzięki Dunajowi możliwa jest żegluga do innych państw Europy Środkowej i Wschodniej oraz do Morza Czarnego.

Serbskie terytorium składa się z bogatych, żyznych równin północnej Wojwodiny, wapniowych wzgórz i kotlin na wschodzie, oraz, na południu, z gór i wzgórz. Regiony północne nawadniane są przez Dunaj. Wielka Morawa, jego dopływ, nawadnia bardziej górzyste regiony południowe.

Klimat Serbii jest zróżnicowany. W północnej części dominuje klimat kontynentalny, z zimnymi zimami i gorącymi latami z częstymi opadami deszczu, w południowej natomiast klimat śródziemnomorski, z gorącymi, suchymi latami i jesieniami, a także dość chłodnymi zimami z opadami śniegu.

Podział Administracyjny Edytuj

Republika Federalna Serbii dzieli się na 3 człony które posiadają własne parlamenty,samorządy. Odrębną jednostką administracyjną jest w republice Serbii jest miasto Belgrad.W skład FSi wchodzą: republika Serbii, republika Czarnogóry oraz autonomiczna prowincja Kosowo.

Demografia Edytuj

Federalne Republika Serbia jest zamieszkana głównie przez grupy takie jak: Serbowie Czarnogórcy Kosowianie  Romowie  Chorwaci, Słowacy, Bułgarzy,Rumuni. Kraj składa się z trzech głównych terytoriów: Republiki Serbii, Czarnogóry, autonomicznej prowincji Kosowo Dwa pierwsze regiony nie są zróżnicowane etnicznie, Wojwodina jest najlepiej rozwiniętym ekonomicznie regionem kraju. Jednocześnie jest to też jeden z najbardziej zróżnicowanych etnicznie regionów Europy, zamieszkiwany przez około 30 różnych narodowości. Według spisu ludności z roku 2034 z 2 milionów mieszkańców prowincji 65% stanowią Serbowie, Słowacy, Chorwaci, Jugosłowianie, Czarnogórcy, Rumuni, Romowie,  Buniewcy,  Rusini,  Macedończycy,  Ukraińcy. Około 1% stanowią przedstawiciele innych narodowości – Słoweńców, Polaków, Albańczyków itd.

Religie Edytuj

Prawosławie jest religią dominującą, wyznają głownie Serbowie i Czarnogórcy a Kosowianie wyznaja głownie islam około 5% populacji to katolicy.Poza tym Serbia jest tradycyjnie krajem chrześcijańskim począwszy od chrystianizacji Serbów przez misjonarzy Cyryla i Metodego w IX wieku. Dlatego dominującym wyznaniem jest prawosławie z Serbskim Kościołem Prawosławnym. Podczas panowania Imperium osmańskiego na Bałkanach, w Serbii zadomowił się islam, głównie w południowych regionach Raški, Preševa ​​i Bujanovac, jak również w spornym terytorium Kosowa. Katolicyzm ma swoje korzenie w kraju, przez obecność Węgrów w Wojwodinie (głównie w północnej części województwa), podczas gdy protestantyzm został zasiany w Serbii przez Słowaków w XVIII i XIX wieku.

Historia Edytuj

Odnowienie średniowiecznego państwa serbskiego w regionie Raszka odbyło się w drugiej połowie XII wieku dzięki Stefanowi Nemanii,wielkiemu żupanowi panującemu w latach ok. 1167–1196. Nemania przekazał tron swemu drugiemu synowi, Stefanowi Pierwszemu Koronowanemu, by pod imieniem zakonnym Symeon osiąść na górze Athos w ślad za swym najmłodszym synem, Sawą (ochrzczony jako Rastko). Symeon i Sawa uzyskali w 1198 od cesarza Aleksego III zgodę na odrestaurowanie zrujnowanego monasteru Chilandar w obrębie Athos i zorganizowali tam prężny ośrodek serbskiej kultury prawosławnej. Stefan Pierwszy Koronowany zwyciężył w tym czasie w zmaganiach wewnętrznych starszego brata Vukana, katolickiego władcę Zety. Wynik tej konfrontacji sprawił jednocześnie, że w Serbii prawosławie wzięło górę nad katolicyzmem. W roku 1217 Stefan przyjął koronę królewską z rąk papieża Honoriusza III. Po nim średniowieczną Serbią rządziło jeszcze dziesięciu innych władców noszących królewskie imię Stefan, które przyjęło się jako nieodłączny atrybut monarchy, w tym sześciu królów i dwóch carów. W 1346 Stefan Duszankoronował się w Skopje (ówczesna stolica Serbii) na cara Serbów i Greków, państwo było wówczas u szczytu potęgi i miało największy w swej historii zasięg terytorialny. Imperium upadło pod naporem Turków osmańskich, pokonane na Kosowym Polu w 1389. Jego północna część (Despotat Serbski) przetrwała do roku 1459, kiedy upadłoSmederevo. Kilka lat później porażkę poniosła również Bośnia, a następnie Hercegowina. W latach 1459-1804 Serbia pozostawała pod kontrolą Turków, mimo trzech inwazjiaustriackich i licznych rewolt. Wielu Serbów przyjęło islam. Nazwano ich muslimani (muzułmanie), a później Boszniacy. Mieszkali oni głównie w Sandżaku, Kosowie oraz w Bośni.

Pierwsze Powstanie Serbskie w latach 1804-1813, dowodzone przez Đorđe Petrovicia (znanego jako Karađorđe lub Czarny Jerzy), oraz Drugie Powstanie Serbskie Miłosza Obrenowicia w 1815 zaowocowały częściowo niezależnym od Turcji Księstwem Serbii oraz, w późniejszych latach, uformowaniem Serbii w dzisiejszych granicach.Od 1815 do 1903 roku Serbią rządziła dynastia Obrenowiciów, z przerwą między 1842 a 1858, gdy władzę przejął książę Aleksander Karadziordziewić. W 1903 Obrenowicie zostali zastąpieni przez Karadziordziewiciów.

Walka o nowoczesne społeczeństwo, prawa człowieka oraz państwo narodowe trwała przez trzy dekady i zakończyła się 15 lutego 1835 wraz z uchwaleniem konstytucji. W 1876 roku Bośnia, Czarnogóra i Serbia wypowiedziały wojnę imperium osmańskiemu oraz ogłosiły zjednoczenie. Jednak traktat berliński z roku 1878, przyjęty przez mocarstwa na kongresie berlińskim zagwarantował niepodległość tylkoSerbii i Czarnogórze, pozostawiając Bośnię, Hercegowinę i Raszkę Austro-Węgrom, co zablokowało zjednoczenie aż do wojen bałkańskich (1912-1913) i I wojny światowej (1914-1918). W 1882 Księstwo Serbii zostało przekształcone w Królestwo Serbii. Po wojnach bałkańskich Serbia otrzymała Kosowo i część Macedonii Wardarskiej.

Zabójstwo arcyksięcia Franciszka Ferdynanda w Sarajewie 28 czerwca 1914 przez Gawriło Principa stało się pretekstem dla Austro-Węgier do wypowiedzenia wojny Serbii. Wywołało to łańcuch kolejnych wydarzeń – mobilizacja oddziałów rosyjskich dla obrony i wsparcia Serbii, następnie wypowiedzenie wojny Rosji i Francji przez Niemcy, Niemcom przez Wielką Brytanię – które doprowadziły do wybuchu I wojny światowej. Armia Serbii odnosiła wiele znaczących sukcesów nad siłami austriackimi, nie wytrzymała jednak ostatecznie wspólnej ofensywy wojsk Niemiec, Austro-Węgier i Bułgarii. W I wojnie światowej Serbia poniosła znaczne straty – zginęło około 1 264 000 osób – 28% ówczesnej serbskiej populacji, 58% wszystkich zamieszkujących kraj mężczyzn.Po 1918 Serbia i Czarnogóra były członkami-założycielami Królestwa SHS, później przemianowanego na Królestwo Jugosławii. Podczas II wojny światowej Serbia była okupowana przez Niemców na zasadzie państwa marionetkowego, znanego pod nazwą Serbia Nedicia. Części obecnego terytorium Serbii były również okupowane przez Chorwatów, Węgrów, Bułgarów, Albańczyków oraz Włochów. Okupanci dokonywali wielu morderstw i innych przestępstw przeciwko ludności cywilnej, głównie przeciw Serbom i Żydom.

W 1945 roku, po II wojnie światowej, Serbia stała się jedną z części nowego państwa – Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii(SFR Jugosławia, SFRJ), rządzonej przez Josipa Broza Tito.

W 1946 status regionu autonomicznego w ramach Serbii uzyskało Kosowo.

Osobny artykuł: Rozpad Jugosławii.

Od 1992, po upadku SFR Jugosławii, do 2003, Serbia tworzyła wraz z Czarnogórą Federalną Republikę Jugosławii. Mimo wojen domowych w Chorwacji oraz Bośni i Hercegowinie, kraj pozostał pokojowo nastawiony do 1998 roku, aczkolwiek część jego instytucji i organów rządowych popierała bośniackich i chorwackich Serbów walczących w tych wojnach przez wyposażanie i szkolenie ich oddziałów. Jednakże z powodu międzynarodowych sankcji nałożonych przez ONZ z powodu wojny w Bośni Federalna Republika Jugosławii była w pierwszych latach istnienia izolowana na arenie międzynarodowej. Izolacja FRJ została ostatecznie przełamana pod koniec 1995 roku kiedy to podpisano układ pokojowy z Dayton.

Między 1998 i 1999 roku powtarzające się nieporozumienia i konflikty w Kosowie między serbsko-jugosłowiańskimi siłami ochronnymi a UÇK doprowadziły do natowskichbombardowań, trwających 78 dni. Ataki zakończyły się wraz z nawiązaniem porozumienia, w którym prezydent Jugosławii, Slobodan Milošević zgodził się na usunięcie wszystkich sił obronnych państwa, łącznie z wojskiem i policją i zastąpienie ich siłami międzynarodowymi (KFOR). (zobacz: wojna w Kosowie)

Od 2003 do 2006 roku Serbia była częścią Serbii i Czarnogóry, w którą przekształcono Federalną Republikę Jugosławii. Po rozwiązaniu 3 jugosławii w 2006 roku serbia popadła w ciężką setyację międzynarodową w 2008 roku odłaczyła sie od niej prowincja Kosowo, ale po Serbia podniosła sie z kolan i w 2031 roku zjednoczyła się z bratnią Republika Serbską i Czarnogórą oraz anektowała Kosowo. Odzyskała potęge i stała się regionalną potęgo zarówno gospodarczą jak i militarną.

Edytuj

Edytuj

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki